Gra Piwna – Wprowadzenie do Myślenia Systemowego

Po co grać w Grę Piwną?

Organizacje zmieniają się. Czasem w sposób przypadkowy, czasem mniej lub bardziej ukierunkowany przy udziale rozmaitych ekspertów, czasem poprzez zespołowe uczenie się w ramach organizacji. Nadal relatywnie nowym modelem jest Organizacja Ucząca Się. Jest to raczej sposób myślenia i kształtowania organizacji niż gotowy i dokończony kształt.

Na Organizację Uczącą się składają się następujące elementy – dyscypliny:

Myślenie systemowe – widzenie i kształtowanie wzajemnych powiązań wewnątrz i na zewnątrz organizacji jako systemu, a nie zbioru elementów. Takie postrzeganie znacznie ułatwia adaptację do zmieniających się warunków. W jakich funkcjonuje organizacja. Myślenie systemowe, gdy go doświadczymy, staje się naturalnym sposobem widzenia organizacji i jej procesów, co skokowo przyspiesza zdolność organizacji do szybkiego rozwoju.

Mistrzostwo osobiste – w rozumieniu nie „przewagi” a profesjonalizmu. Buduje się je poprzez ciągły indywidualny rozwój, zdobywanie wiedzy i umiejętności. Utrzymanie ciągłego doskonalenia się daje szansę nadążania organizacji za zmieniającym się światem, a nawet przewodzenia tym zmianom.

Modele myślowe – świadomość, że wszyscy posiadamy i stosujemy modele myślowe – zestawy przekonań – które kształtują nasze funkcjonowanie, struktury naszych organizacji, zasady współpracy. Świadomość, że te modele istnieją, pomaga w ich uchwyceniu i zakwestionowaniu, ponieważ wiele z nich jest przestarzałych, sprzecznych ze współczesnymi odkryciami badaczy biznesu i procesów ekonomicznych.

Budowanie wspólnej wizji – to współtworzona, współdzielona wizja przyszłości. To odpowiedź na pytanie „WHY? – PO CO?”, które Simon Sinek wskazuje jako samo centrum budowania wiodącego biznesu. Wspólna wizja jest tym, co sprawia, że ludzie pracują nie dla pieniędzy, ale dlatego, że chcą tę wspólną wizję urzeczywistniać.

Zespołowe uczenie się – „Zespoły, które naprawdę potrafią się uczyć, osiągają ponadprzeciętne wyniki’ (Peter Senge, „Piąta dyscyplina”). Zespołowe uczenie zaczyna się od dialogu – od wejścia w tryb wspólnego myślenia. Polega na dzieleniu się refleksjami, ideami, pomysłami, na wzajemnym inspirowaniu się, na rozpoznawaniu ukrytych i widomych wzorców, w tym wzorców interakcji. Na wspólnym odkrywaniu „jak możemy zrobić to lepiej?”.

Gra Piwna, oficjalnie stanowiąc „Wprowadzenie do Myślenia Systemowego”, jest jednocześnie okazją do zespołowego uczenia się. Daje możliwość dostrzeżenia pewnych modeli myślowych stojących za decyzjami uczestników Gry Piwnej. Może też być inspiracją do budowania indywidualnego mistrzostwa. Dla liderów może stać się pretekstem do rozmów o wspólnej wizji – o wspólnym „Po co?”.

Co to jest ta cała Gra Piwna?

Gra Piwna to symulacja systemu produkcji i dystrybucji piwa. System stworzony na potrzeby gry odpowiada w dobrym przybliżeniu rzeczywistym systemom produkcji i dystrybucji rozmaitych towarów. Warto ją wykorzystać w wielu sytuacjach, a najlepsze i do tego praktycznie natychmiastowe rezultaty daje w sytuacjach budowania zespołów, tworzenia zespołów międzyfirmowych, przekształceń w firmach.

Gra powstała w latach sześćdziesiątych XX wieku w USA w MIT Sloan School of Management w Cambridge, Massachusetts. Stworzył ją Jay Forrester. Od tego czasu grały w nią tysiące zarówno studentów, jak i menedżerów rozmaitych szczebli.

Gra symuluje najbardziej rozpowszechniony system organizacyjny, a dzięki laboratoryjnym warunkom obserwacji modelu możliwe jest wyizolowanie przyczyn zachowania się symulowanego systemu i znalezienie rozwiązań, które mogą znacznie ulepszyć jego strukturę.

Jak się w to gra?

Gracze siedzą przy czterostanowiskowej planszy (planszach) odgrywając pewne role. Detalista sprzedaje klientom detalicznym (poza planszę) „piwo” symbolizowane przez odpowiednie rekwizyty. Detalistę zaopatruje Hurtownik, który kupuje „piwo” od Dystrybutora, a ten zamawia je w Browarze, który „piwo” produkuje. Gracze całą rozgrywkę milczą, a porozumiewają się wyłączne pisemnymi zamówieniami i dostarczanym piwem. Rozgrywka trwa 50 „tygodni”, w każdym z nich gracze synchronicznie wykonują po 5 kroków podawanych przez prowadzącego.

Przechowywanie 1 „piwa” przez 1 „tydzień” kosztuje dwukrotnie więcej niż zaleganie z 1 zamówionym, a niedostarczonym „piwem” przez 1 „tydzień”.

Wygrywa zespół (siedzący przy wspólnej planszy), który uzyska w grze najniższy koszt łączny.

Po rozgrywce następuje podsumowanie kosztów, czyli wyników każdego zespołu, oraz narysowanie wykresów obrazujących stany magazynowe i trendy zamówień w kolejnych „tygodniach”. Liczby i wykresy są omawiane w następującej później dyskusji, po zakończeniu której zwycięski zespół otrzymuje nagrodę – najczęściej niecodzienne piwo.

Co z tego wynika?

Uczestnicy dotychczasowych Gier Piwnych lepiej razem z partnerami realizują wspólne zadania, lepiej planują pracę, lepiej się komunikują, działają bardziej etycznie.

Liderzy mogą z Gry czerpać inspirację dla rozwoju kompetencji i postaw w zespole.

Gra Piwna może także znakomicie wspierać zmiany organizacyjne, a także być dobrym wstępem do dalszych programów szkoleniowych i rozwojowych, np. Komunikacji Transformującej™, Coachingowych umiejętności menedżerskich i innych.

Peter Senge „Piąta dyscyplina”

W książce „Piąta Dyscyplina” Peter Senge zwraca uwagę na ograniczenia indywidualnego uczenia się w istniejących i działających systemach. Warto natomiast uczyć się zespołowo na specjalnie tworzonych modelach.

W rozdziale 3 – „Więźniowie systemu czy więźniowie własnego myślenia” pisze:

„Żeby dostrzec upośledzenie uczenia się w praktyce, dobrze jest zacząć od eksperymentu laboratoryjnego – mikrokosmosu funkcjonującego tak jak organizacje, ale równocześnie takiego, w którym można zobaczyć kosekwencje własnych decyzji wyraźniej, niż jest to możliwe w rzeczywistości. Dlatego często zapraszamy zainteresowanych do wzięcia udziału w symulacji nazwanej Grą Piwną, opracowanej w latach sześćdziesiątych w Szkole Zarządzania im. Sloana w Massachusets Institute of Technology. Ponieważ jest to laboratoryjny model prawdziwego systemu, łatwiej niż w rzeczywistości można wyizolować upośledzenia i ich przyczyny i dzięki temu zobaczyć je znacznie wyraźniej niż jest to możliwe w naturze. Gra piwna udowadnia, że trudności systemowe spowodowane są raczej przez podstawowe sposoby i działania ludzi niż przez szczegóły struktury i polityki organizacji.
Gra piwna zapoznaje nas z mechanizmem działania organizacji, której zwykle nawet nie zauważamy, ale która jest bardzo szeroko rozpowszechniona i odpowiada za produkowanie i rozprowadzanie dóbr we wszystkich uprzemysłowionych krajach – z systemem produkcji i dystrybucji. W przypadku gry piwnej jest to system produkcji i dystrybucji jednego gatunku piwa. Wszyscy gracze mają całkowitą swobodę podejmowania decyzji, które wydają się im racjonalne. Ich jedynym celem jest takie zarządzanie, aby osiągnąć maksymalne zyski.”

„Piąta dyscyplina. Teoria i praktyka organizacji uczących się”, Peter M. Senge, Oficyna Ekonomiczna/Dom Wydawniczy ABC, 2002

Szczegóły organizacyjne, merytoryczne, finansowe: trener – Tomasz Kowalik
tel. 502 314 078, e-mail: tomasz.kowalik@msc.edu.pl

This entry was posted in Aktualności, Szkolenia and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *